Alpkan Koç
Ateş Volkanı’nın yamaçlarından akan Taniluyá Nehri, sıradan bir su kütlesi değil.
Yoğun eğimi, hızı ve taşıdığı volkanik çamur akıntıları nedeniyle nehri geçmek isteyen araçlar devriliyor, köylüler ve motosikletliler çamurda mahsur kalıyordu.
Özellikle sağanak yağışların etkili olduğu dönemlerde nehir, bölge halkı için tam anlamıyla bir ölüm tuzağına dönüşüyordu.
Çaresizlik onu mühendis yaptı
Komşularının sürekli nehirde mahsur kaldığını ve hastaların hastaneye yetişemediğini gören Don Hermelindo Arriola, çareyi kendi çözümünü üretmekte buldu.
Hiçbir resmi mühendislik eğitimi olmamasına rağmen kolları sıvayan Arriola, nehrin iki yakasına 116 metre uzunluğunda kalın çelik kablolar gerdi.
Ardından elle inşa ettiği 1 metre genişliğinde ve 2 metre uzunluğundaki dayanıklı metal sepeti bu sisteme bağladı.
Bu sepet, ayakta duran insanları ve hatta sürücüsüyle birlikte motosikletleri bile karşı kıyıya güvenle taşıyacak kapasiteye sahip.
Binlerce kişinin hayatını kurtardı
Yolculuk sırasında ana makara milinin kırılması ihtimaline karşı sepeti anında kilitleyip durduran otomatik bir güvenlik freni icat etti. Bu sayede olası bir facianın da önüne geçmiş oldu.
Yağmur mevsiminde hastaların ve yaralıların saniyeler içinde hastaneye ulaştırılmasını sağlayan teleferik, bugüne kadar 14 binden fazla kişinin hayatını tehlikeye atmadan nehrin karşısına geçmesini sağladı.
